Werkgeluk of bevlogenheid?

Het gemiddelde werkcijfer dat Nederland in 2019 aan haar baan geeft, is een 7,2.
Een ruime voldoende.

Het is altijd lastig om betekenis te geven aan cijfers. Wat is nu het mentale plaatje bij een 7, 2? Het is niet een cijfer waarbij je direct in beweging komt. Het vraagt niet echt om actie. Het is wel goed… niet euforisch, maar wel OK. ’T Kan slechter. T’ kan beter.

We zijn tevreden.

Bij een term als WERKGELUK denk ik niet direct aan een 7,2.
Werkgeluk is voor mij toch minimaal een 8.
Ik weet niet hoe dat jou vergaat?

Als jij vroeger op school blij was met een 6, dan is een 7,2 voor jou een dikke prima. Maar als je een perfectionist bent, dan is hetzelfde cijfer zwaar waardeloos.

Precies: keiharde cijfers vertellen slechts een deel van het verhaal.

Werkgeluk is momenteel een hot topic. Daar streven we met z’n allen heel graag naar, dat brengen we in kaart met hippe infographics, cirkeldiagrammen en Excelsheets. Heel belangrijk, want gelukkige werknemers zijn productiever, creatiever, meer betrokken bij de organisatie en minder vaak ziek. Als je dat vertaalt naar harde cijfers? Nou, reken maar uit!
Een 7,2 levert geld op, maar een 8 of hoger... Maar wat is dan ons mentale plaatje bij het begrip werkgeluk?

Ik ga zelf absoluut voor werkplezier en ik spoor mensen altijd aan om daar pro-actief voor te gaan, maar ik houd ook van een beetje realiteitszin.
Het leven kan niet alle (werk)dagen vol (werk)geluk zitten. Na de feestmaaltijd moet je ook de afwasmachine inruimen.

Wanneer je altijd maar streeft naar (werk)geluk dan loop je hoogstwaarschijnlijk keihard tegen ‘the off-perfect’ aan. Dat zijn de rafelranden, het corvee van je arbeidzame leven, het gedoe.

 

Volgens mij heeft een organisatie het meest aan mensen die kunnen dealen met gedoe, met weerstand, met rafelranden, met ongemak en met contrast tussen confettikanonnen en stofzuigen.

Om ergens te komen moet je investeren…Als je wil groeien, moet je ook snoeien en leren…Zonder wrijving geen glans..”Elk voor heb z’n tegen”, soms voelt het glas half vol, soms lijkt het half leeg. “Vallen, opstaan en weer doorgaan”.

Gewoon dat..
Veerkracht
Is dat werkgeluk? Jij mag het zeggen.
Het is wel bevlogenheid!

Sandra Niezink
Trainer & Coach bij Team ANDARE

Lees ook onze andere blogs, klik hier >